Έχοντας μαζέψει αρκετά έως πολύ μεγάλο υλικό φωτογραφιών από ηλιοβασιλέματα, είναι σίγουρο πως δε μπορείς εύκολα να διαλέξεις κάποιο αγαπημένο. Παρ' όλα αυτά, η συγκεκριμένη ημερομηνία προσέφερε ένα από τα πιο ρομαντικά, μελαγχολικά, ζεστά και ήσυχα ηλιοβασιλέματα, εν ολίγοις μια από τις αγαπημένες μου εικόνες.
Η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι πως ένιωθα εκείνη τη στιγμή, αν ήμουν χαρούμενος ή σκεπτικός, αργοκίνητος ή σε υπερένταση. Δε θυμάμαι πως ήταν εκείνη η μέρα, αν ένιωθα τύψεις ή ανυπομονούσα για το αύριο, οπότε δεν θα είχε νόημα να γράψω κάτι ψεύτικο. Γι' αυτό και αναφέρομαι στο δειλινό αυτό σαν εικόνα, γιατί είναι πράγματι μια από τις πιο αγαπημένες εικόνες του αρχείου μου, μια αρμονική και κομψή συνοδεία του ήλιου στη δύση της μέρας του από τους αγαπημένους μου ταξιδιώτες τ' ουρανού...
Υ.Γ.: Η ζωή έχει τα πάνω και τα κάτω της. Όλο αλλάζουμε διάθεση. Μα κάθε μέρα, όπως κι αν έχει κυλήσει, καταλήγει σε ένα ηλιοβασίλεμα, δίνοντας τροφή για αυτοκριτική αλλά και υπόσχεση για μια (ακόμη) καλύτερη αυριανή ημέρα...
Υ.Γ.: Η ζωή έχει τα πάνω και τα κάτω της. Όλο αλλάζουμε διάθεση. Μα κάθε μέρα, όπως κι αν έχει κυλήσει, καταλήγει σε ένα ηλιοβασίλεμα, δίνοντας τροφή για αυτοκριτική αλλά και υπόσχεση για μια (ακόμη) καλύτερη αυριανή ημέρα...
"Πως ήμουν και πως είμαι, πως μένεις πάντα εσύ,
αγέρωχος σαν ήλιος, του μέσα μου πνοή."
 |
| Πρόσωπο με πρόσωπο, μα δεν παίζουμε δίκαια. Δε μπορώ να σε δω καθαρά... |
 |
| Ζεστασιά! |
 |
| Απαλότατα χρώματα, πολύ ευγενικά και φιλόξενα για τα μάτια και την καρδιά... |
 |
| "Ω, μη φεύγεις..." |
 |
| "Καλά, θα τα πούμε..." |
