Δε θυμάμαι τίποτε από εκείνη την ημέρα. Απλά θυμάμαι πολύ αμυδρά εμένα να φωτογραφίζω στην ταράτσα, κάτι καθόλου πρωτότυπο. Όμως ήταν ένα ηλιοβασίλεμα αρκετά όμορφο, με βάση στις αντιθέσεις των χρωμάτων. Κι ο ήλιος πίσω από την Ακρόπολη έδινε έναν ζωηρό τόνο στο ευρύτερο μουντό και μελαγχολικό σκηνικό εκείνου του απογεύματος. ακριβώς όπως η διάθεση της σημερινής ημέρας, τώρα που προσπαθώ να θυμηθώ...
 |
| Γραμμές φωτός και σκιάς... |
 |
| Πανόραμα περίπου 180 μοιρών, από Υμηττό (αριστερά) μέχρι Πάρνηθα (δεξιά, στο βάθος). |
 |
| Όμορφα χρώματα και ραβδοειδείς νεφικοί σχηματισμοί. Ο ήλιος φάνηκε για λίγο πριν χαθεί, αναδεικνύοντας το μεγαλείο της Ακρόπολης. |
 |
| Λεπτομέρεια στα νοτιοδυτικά. |
 |
| Λεπτομέρεια στα βορειοδυτικά. |