Σκουριασμένη διάθεση, παροπλισμένη φωτογραφική για λίγο καιρό... Όμως εκείνα τα θερμά χρώματα στην ανατολή μου έλεγαν να τα φωτογραφίσω πάση θυσία. Τι κι αν τότε δεν είχα κουράγιο; Τώρα χαίρομαι, γιατί τα ηλιοβασιλέματα δίχως ήλιο είναι μια πολύ ιδιαίτερη και ποιητική κατηγορία δειλινών. Φυσικά, ήλιος υπήρχε - πάντα υπάρχει, ακόμη και πίσω από την πυκνή συννεφιά -, όμως, ας γινόμαστε ποιητές πότε-πότε..
Ήλιος, λοιπόν, ως το πορτοκαλοκόκκινο στη ράχη του Υμηττού. Ήλιος, ως ντύσιμο των νεφών. Ήλιος, ως ο δίνων λαμπρότητα στη Σελήνη. Ήλιος...
 |
| https://flic.kr/p/Tg2rrE |