Μπορώ να περιγράψω ικανοποιητικά την προσμονή ενός
χιονιά; Όσο μεγαλώνεις, ωριμάζεις και μαθαίνεις να μην παρασύρεσαι εύκολα. Όμως
κάθε φορά υπάρχει η ίδια ανυπομονησία, ο ίδιος τυφλός ενθουσιασμός που οδηγεί
σε βιαστικά συμπεράσματα. Γιατί είναι απαράβατος νόμος ότι δε γίνεται να
προβλέψεις με απόλυτη ακρίβεια τον καιρό, και πάντοτε θα υπάρχουν απρόβλεπτα
για να μας υπενθυμίζουν ότι δε μπορούμε να ελέγξουμε τα πάντα. Έτσι, βιαζόμαστε
και διάφορα θετικά σενάρια προκαλούν ζωηρές φαντασιώσεις που όμως διαλύονται
στην πράξη σαν χάρτινος πύργος. Δεν έχουμε την υπομονή να περιμένουμε τον
καιρό, ακριβώς επειδή είναι τόσο έντονη η προσμονή μας, κι αυτό γιγαντώνεται σε
επεισόδια χιονιού.
Μπορώ λοιπόν να περιγράψω την προσμονή ενός χιονιά. Να βρω τις κατάλληλες λέξεις και να αφήσω πάνω τους ένα συναίσθημα από μνήμης, δίνοντας μια πειστική περιγραφή. Όμως, όσο καλά κι αν το κάνω αυτό, δεν πρόκειται να καλύψω όλο το εύρος συναισθημάτων και σκέψεων, όλη την οπτική μου γωνία του χιονιά τις στιγμές της πλήρους εξέλιξής του. Κι αυτό γιατί κάθε χιονιάς στην Αθήνα είναι ένα μικρό θαύμα, με τόσες προϋποθέσεις για να συμβεί. Υπάρχει πάντα το αναπάντεχο, σε μερικές μονάχα στιγμές δέχεσαι τόσες πολλές δόσεις ομορφιές που ενισχύουν τη βιωματική ένταση της στιγμής πέρα από όσα περίμενε η προσμονή σου. Πάντα είναι καλύτερο απ' ό,τι περιμένεις. Κι αν μάθεις στη λογική της υπομονής και της ευγνωμοσύνης προς το οσοδήποτε σημαντικό καιρικό δρώμενο, δίχως να απαιτείς τη σοβαρότητα αυτού, τότε ναι, καθετί θα αφήνει στην καρδιά σου θησαυρό ανεκτίμητο.
Για όλα αυτά, όσο λαμβάνει χώρα τούτο το θαύμα, δεν πρέπει να χάνεις στιγμή. Τι κι αν είναι προ πολλού περασμένα μεσάνυχτα και προέρχεσαι από ξενύχτι και συσσωρευμένη κούραση; Η λευκή μαγεία του σιωπηλού χιονιού, μια θαυμάσια έκρηξη φυσικής δημιουργίας, άξιζε μια τέτοια θυσία. Κι ας άσπρισε το μαύρο μου παλτό...
Τα όσα ακολουθούν ήταν αποτέλεσμα ιδιαίτερα πυκνής χιονόπτωσης σε διάστημα περίπου 4 ωρών, ένδειξη της υψηλής ποιότητας και αποδοτικότητας της κακοκαιρίας, τουλάχιστον για τη συγκεκριμένη περιοχή. Ακριβή ώρα έναρξης και λήξης δεν θυμάμαι. Απλά έτρεχα να προλάβω να μην το χάσω (εξ' ου και η... αλαφιασμένη λήψη του βίντεο στο τέλος της ανάρτησης). Απολαύστε υπεύθυνα!
Ξεκινώντας από αυτή την φωτογραφία, μπορείτε στο flickr να απολαύσετε το αφιέρωμα σε πλήρη ανάλυση.
Το επόμενο πρωί, η βόλτα στις χιονισμένες γειτονιές του Ζωγράφου με καλή παρέα ήταν δεδομένη. Παραθέτω μερικά μόνο στιγμιότυπα της βόλτας, καθώς δεν ήταν εφικτό ο χρόνος να χωρέσει όλη την ομορφιά της πόλης στο φακό μου. Ήταν από τις στιγμές που ευχόσουν να παγώσει ο χρόνος (μαζί με το όλο τοπίο) για να προλάβεις κάθε λεπτομέρεια σε κάθε κλίμακα. Αδύνατον όμως, οπότε τρέχεις για όσα μπορέσεις! Το καθετί είναι κέρδος...
Μπορώ λοιπόν να περιγράψω την προσμονή ενός χιονιά. Να βρω τις κατάλληλες λέξεις και να αφήσω πάνω τους ένα συναίσθημα από μνήμης, δίνοντας μια πειστική περιγραφή. Όμως, όσο καλά κι αν το κάνω αυτό, δεν πρόκειται να καλύψω όλο το εύρος συναισθημάτων και σκέψεων, όλη την οπτική μου γωνία του χιονιά τις στιγμές της πλήρους εξέλιξής του. Κι αυτό γιατί κάθε χιονιάς στην Αθήνα είναι ένα μικρό θαύμα, με τόσες προϋποθέσεις για να συμβεί. Υπάρχει πάντα το αναπάντεχο, σε μερικές μονάχα στιγμές δέχεσαι τόσες πολλές δόσεις ομορφιές που ενισχύουν τη βιωματική ένταση της στιγμής πέρα από όσα περίμενε η προσμονή σου. Πάντα είναι καλύτερο απ' ό,τι περιμένεις. Κι αν μάθεις στη λογική της υπομονής και της ευγνωμοσύνης προς το οσοδήποτε σημαντικό καιρικό δρώμενο, δίχως να απαιτείς τη σοβαρότητα αυτού, τότε ναι, καθετί θα αφήνει στην καρδιά σου θησαυρό ανεκτίμητο.
Για όλα αυτά, όσο λαμβάνει χώρα τούτο το θαύμα, δεν πρέπει να χάνεις στιγμή. Τι κι αν είναι προ πολλού περασμένα μεσάνυχτα και προέρχεσαι από ξενύχτι και συσσωρευμένη κούραση; Η λευκή μαγεία του σιωπηλού χιονιού, μια θαυμάσια έκρηξη φυσικής δημιουργίας, άξιζε μια τέτοια θυσία. Κι ας άσπρισε το μαύρο μου παλτό...
Τα όσα ακολουθούν ήταν αποτέλεσμα ιδιαίτερα πυκνής χιονόπτωσης σε διάστημα περίπου 4 ωρών, ένδειξη της υψηλής ποιότητας και αποδοτικότητας της κακοκαιρίας, τουλάχιστον για τη συγκεκριμένη περιοχή. Ακριβή ώρα έναρξης και λήξης δεν θυμάμαι. Απλά έτρεχα να προλάβω να μην το χάσω (εξ' ου και η... αλαφιασμένη λήψη του βίντεο στο τέλος της ανάρτησης). Απολαύστε υπεύθυνα!
Ξεκινώντας από αυτή την φωτογραφία, μπορείτε στο flickr να απολαύσετε το αφιέρωμα σε πλήρη ανάλυση.
 |
| Εντονότατη χιονόπτωση που εξαφάνισε τη θέα της ταράτσας προς κάθε κατεύθυνση! |
 |
| Στο πεδίο της μάχης, στην αρχή της λεωφόρου Γ. Ζωγράφου! Μιλάμε κυριολεκτικά για πεδίο μάχης, όπου έτρωγες καταπρόσωπο όλες τις νιφάδες και προσπαθούσες να προστατέψεις τη φωτογραφική για την καλύτερη δυνατή λήψη. Πάντως το πρώτο στρώμα χιονιού ήταν ήδη γεγονός, με λίγα μόλις λεπτά φαινομένων, ενώ η χιονόπτωση συνέχιζε αμείωτα πυκνή και οι νιφάδες ήταν ολοένα και αυξανόμενου μεγέθους, προμηνύοντας ένα λευκό έπος... |
 |
| Πέφτει απαλά και στολίζει τα πάντα μ' ένα καθαρό άσπρο. Μα, τι ξεχωριστό θέαμα! Τόσο πανέμορφο που δικαιολογείται η σπανιότητά του. |
 |
| Πανέμορφες οι χιονισμένες γωνιές στις γειτονιές... Γειτονιές των ονείρων! |
 |
| 8η στάση Ζωγράφου, αρκετά λεπτά μετά την έξοδο από το σπίτι. Ένας μεγάλος χαμός σε πλήρη εξέλιξη, με τις ευαίσθητες επιφάνειες να πλησιάζουν τους 10 πόντους και το δρόμο να έχει 2-3 εκατοστά. |
 |
| Μηδενική ορατότητα λόγω χιονοθύελλας στην αρχή της Κουσίδου! |
 |
| Τέτοιες συγκυρίες σε κάνουν να προσέξεις λεπτομέρειες που, υπό άλλες συνθήκες, αγνοούσες. Και πράγματι, μια θαυμάσια λεπτομέρεια στο λευκό τοπίο η μικρή και κοντή εκείνη κληματαριά. |
 |
| Πάλλευκη η πλατεία Κρήτης (Καγγέλη). Κι αυτά τα χιονισμένα κλαδιά, μια σταλιά ξυλαράκια κι αντέχουν τόσο χιόνι. Μακράν το γοητευτικότερο στοιχείο του χιονισμένου τοπίου! |
 |
| Παγωμένος γίγαντας! |
 |
| Σαν κάτοψη ενός αστικού χάρτη, μόνο που κάθε δρόμος εδώ οδηγεί σε μια λευκή μαγεία! Κάθε κλαδί κουβαλά μια μαρτυρία ότι εκείνη τη νύχτα συνέβη ένα θαύμα! |
 |
| Βρεγμένος ο φακός από τις χοντρές νιφάδες, αλλά... ουδέν κακό αμιγές καλού! "Περίπατος στο χιόνι" |
 |
| Κοντά στην Πανεπιστημιούπολη το χιόνι έφτανε σχεδόν τους 15 πόντους πάνω στα αυτοκίνητα και κατά τόπους τους 5 στους δρόμους, με πολύ πάγο! Έπος! |
 |
| Σαν από άλλη χώρα, σαν από παραμύθι... <3 |
 |
| Η λεωφόρος Παπάγου ολικά χιονοστρωμένη υπό καθεστώς χιονοθύελλας! |
 |
| Ένας γαλαξίας νιφάδων, με φόντο τα σύννεφα που άνοιγαν πρόσκαιρα εκείνη τη στιγμή... |
 |
| Από τις λεπτομέρειες ενός τοπίου που (δυστυχώς) δεν παρατηρούμε διαφορετικά. |
 |
| Λένε πως η φύση θα βρει πάντοτε τη διέξοδο. Πράσινο σε άσπρο, σε διαστάσεις και αποστάσεις αναπνοής. |
 |
| ΟΜΟΡΦΕΣ γειτονιές... |
 |
| Χιονοπολεμικός ρεπόρτερ! |
 |
| Selfie? |
 |
| Σ' ένα παρκάκι δίπλα στη βίλα Ζωγράφου. |
 |
| Είπαμε, από τα γοητευτικότερα στοιχεία του χιονισμένου τοπίου... |
 |
 |
| Στη Θεολογική σχολή, τοπίο βγαλμένο από βόρειες χώρες. |
 |
| Όταν δεν ξέρεις να φτιάχνεις χιονανθρώπους. Και πότε να μάθεις; Όμως δεν πειράζει, το παιχνίδι είναι που μετράει... |
 |
| Τριγύρω παιχνιδιάρικα γέλια και χιονόμπαλες, μα εκείνα τα μισοφωτισμένα ίχνη αυτοκινήτου έμοιαζαν ιδανικό θέαμα, άξιο καταγραφής. |
 |
| Yellow always shines at last. |
 |
| Ένας μικροσκοπικός κόσμος από παγόβουνα! |
 |
| Παγωμένο φαράγγι! |
 |
| Λεπτομέρειες νεκρής - για λίγο, έστω - φύσης. Μα, τι λέω! Το άσπρο τοπίο εξέπεμπε παντού μια ζωντάνια, μια χαρά, μια ικανοποίηση και μια ευγνωμοσύνη. Τι νέκρα λοιπόν; Ζωντάνια! |
 |
| Τεχνητό θέμα για φωτογραφία, με μια απίθανη λεπτομέρεια (κάτω). |
 |
| Στον σιωπηλό μικρόκοσμο των νιφάδων. Εκεί που ακούγεται μονάχα η αναπνοή, καθώς πασχίζεις να μείνεις ακίνητος για να συλλάβεις τη μέγιστη λεπτομέρεια. Εκεί που, μέσα στο τυχαίο, εμφανίζεται η συμμετρία και η αφηρημένη ομορφιά. Κι όπως έξοχα είπε μια διαδικτυακή φίλη: "Υπέροχος μικρόκοσμος της φύσης... Συμμετρία, γιατί η χιονονιφάδα είναι fractal (μορφόκλασμα ή μορφοκλασματικό σύνολο), γεωμετρικό δηλαδή σχήμα που επαναλαμβάνεται αυτούσιο σε άπειρο βαθμό μεγέθυνσης... Ησυχία, γιατί η μη λεία επιφάνεια της χιονονιφάδας προκαλεί μεγαλύτερη απορρόφηση και ταυτόχρονα μικρότερη ανάκλαση του ήχου. Τελικά ηρεμία ως αποτέλεσμα του συμμετρικού σχήματος, του λιγότερου θορύβου αλλά και του λευκού -καθαρού και αγνού- χρώματος!" Τι άλλο να προσθέσεις; |
 |
| Λίγο μετά τις γιορτές στολίστηκε και πάλι ο Υμηττός. Αυτή τη φορά ολόκληρος, κι ήταν πανέμορφος! |