Είχαν περάσει ατελείωτοι μήνες από το τελευταίο αυθόρμητο τόσο πρωινό ξύπνημα. Κι έμελλε το timing να είναι εξαίσιο ώστε να γίνει ορατή τελικά η ολική έκλειψη της σελήνης, που κορυφώθηκε τα ξημερώματα, λίγο πριν τις 7. Η συννεφιά άνοιξε μόλις για λίγα λεπτά, αλλά την κατάλληλη στιγμή, πριν η σελήνη βρεθεί σχεδόν στον ορίζοντα.
Τουρτουρίζοντας από την υγρασία και την ψύχρα, αυτά τα λεπτά στην ταράτσα ήταν αρκετά για να σε ξυπνήσουν σιωπηλά. Κι όπου έπεφτε το βλέμμα, άκουγες ένα σωρό μικρές ιστορίες - ιστορίες μιας αυγής - από μια πόλη που μόλις άρχιζε να ξυπνά...
 |
| Υγρασία που ψιθύριζε φως! |
