Η ζωή είναι εκεί έξω, όπου ακούς τη μουσική γιατί μιλά στην ψυχή σου και όχι για να "αρέσεις" ή για να τη "μοιράζεσαι" με σκοπό να δειχτείς. Και πάνω απ' όλα η ζωή ξεδιπλώνεται απροκάλυπτα όταν ακούς και μαθαίνεις τη μουσική που παράγουν οι χορδές του εσωτερικού σου κόσμου, που τόσο βίαια συνταράσσεται από τα πράγματα - μην το ξεχνάς.
Η ζωή είναι εκεί έξω, όπου οι φωτογραφίες είναι διέξοδοι έμπνευσης και ενθουσιασμού, η αθάνατη επισφράγιση μιας πέρα για πέρα αληθινής εμπειρίας και συγκλονιστικής μαρτυρίας της ανεξάντλητης ομορφιάς του κόσμου, και όχι μέσα εντυπωσιασμού και διαφήμισης του εαυτού σου. Η ζωή είναι εκεί έξω, στη
θέαση των μελωδικών αστεριών και των ραγδαίων καταιγίδων, που σε αφήνουν άφωνο ή, στην καλύτερη περίπτωση, με επαναλαμβανόμενα επιφωνήματα, και στη γνωριμία με τα φλογερά ηλιοβασιλέματα και τα καταπράσινα τοπία και τις ρυθμικές ακρογιαλιές που τόσο
χάνουν τη μαγεία τους όταν γίνονται απλώς σκηνές αυτοπροβολής.
Η ζωή είναι έξω στις βόλτες, εκεί όπου
ανασάνεις σε κάθε βήμα και διαφορετικό αέρα και όχι μονίμως τον ίδιο,
βρισκόμενος μπροστά από μια οθόνη περιμένοντας σχόλια και αντιδράσεις. Η ζωή είναι στις στιγμές που η αναπνοή μετά βίας βγαίνει απ' τα ρουθούνια σε μια ανηφόρα· γιατί η ζωή είναι και στις σταγόνες ιδρώτα των ασταμάτητων πήγαιν'-έλα, των πάνω-κάτω των υποχρεώσεων, στον κόπο των σπουδών και της δουλειάς, μα και στη βαθιά ικανοποίηση για την πρόοδο και την καλλιέργειά σου μέσα απ' αυτό το "ψήσιμο" της ζωής.
Η ζωή είναι στους ανθρώπους, στις πραγματικές αγκαλιές, στα φιλιά, στις εκδηλωτικές χειραψίες, στα αστεία, στα αμήχανα βλέμματα, στους ανόητους τσακωμούς, στη σιγοβράζουσα σιωπή ή στις φωνές του θυμού μας και στα δάκρυα, Η ζωή αγνοείται στα, ίσως απροσποίητα αλλά κενά, σχόλια και στις αντιδράσεις μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας· εκεί δε μπορείς να ακούσεις την καρδιά του άλλου, εκεί δε μπορείς να τον ανεχτείς για να τον αγαπήσεις...
Η ζωή είναι εκεί έξω, ανάμεσα στους ανθρώπους, όχι ανάμεσα σε προφίλ ανθρώπων. Γιατί εκεί έξω δεν αυτοπροβάλλεσαι και δεν κρύβεσαι γιατί δε μπορείς, δε σου βγαίνει φυσικά - ωστόσο πίσω από ένα προφίλ γίνεσαι άλλος άνθρωπος.
Η ζωή είναι εκεί έξω, στην θαυμαστή επιστήμη και σε όσα απίθανα μπορείς να γνωρίσεις για τον κόσμο στον υπεραρκετό χρόνο που χαραμίζεις καθαρίζοντας τη "βιτρίνα" σου. Η ζωή είναι εκεί, στις καταπληκτικές βιβλιοθήκες των πανεπιστημίων, σε όλα τα βιβλία, τις εργασίες και τις υπολογιστικές προσομοιώσεις που μυρίζουν γνώση, δημιουργία και ζωή. Η ζωή βρίσκεται στην παρατήρηση του κόσμου, του υποκειμενικού, του αντικειμενικού και των άλλων. Στην παρατήρηση, ακούς;!
Η ζωή είναι εκεί έξω, στην τέχνη· στα βαμένα δάχτυλα και στα λερωμένα ρούχα απ' τη ζωγραφική, στα σκληρά μελανιασμένα ακροδάχτυλα απ' το βιαστικό παίξιμο της κιθάρας, στην τενοντίτιδα απ' το συνεχές γράψιμο. Η αληθινή ποίηση, αυτές οι κόλλες με τα τρομερά δυσανάγνωστα γράμματα, αυτό είναι η ζωή: έμπνευση, ενδοσκόπηση, έκφραση, καλλιέργεια! Οι βόλτες με το ταχύ βήμα που καταπονεί τους πρόσθιους κνημιαίους μύες και το άγχος των καινούριων εμπειριών, αυτά είναι η ζωή! Ο κόσμος που ανοίγει διάπλατα με κάθε ανατολή και με τις μυρωδιές του προσκαλεί σε δεκάδες ανακαλύψεις κάθε μέρα, αυτός ο κόσμος μόνο με αμεσότητα και ειλικρινή ταπεινότητα και ευγνωμοσύνη προσεγγίζεται.
Τί λες, λοιπόν, θα μοιραστούμε τη ζωή μοιράζοντας ζωή;
Υ.Γ.: Το χθεσινό ηλιοβασίλεμα (22/05/2019) ήταν μια τεράστια έκπληξη και μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Ήταν ο ορισμός του "ο ορίζοντας πήρε φωτιά"... Αυτά τα χρώματα ακριβώς στο σύνορο των κτηρίων και των ορεινών όγκων διατηρήθηκαν για αρκετά λεπτά και ήταν η προσωποποίηση της ελπίδας. Κάπως έτσι φέγγει και η ζωή στο βάθος όσων τοποθετούμε μπροστά της νομίζοντας πως τη ζούμε. Και κάπως έτσι έκπληκτοι πρέπει να διάγουμε την κάθε στιγμή με μια προσευχή, έτοιμοι για στενοχώρια, υπομονή αλλά και για κάθε καλό, για σπουδαίες ανακαλύψεις, για προσφορά!
